Historia Ostoi

W 1919 roku pewna rodzina Łemków buduje mały letniaczek nad strumykiem - potem jest to ul. Leśna.

W 1926 roku pani Jadwiga Okońska i jej siostra pani Łuszczyńska kupują ten domek. Letniczek staje się skutecznym „małym sanatorium” dla dzieci właścicielek. Po wojnie pani Okońska postanawia sprzedać zniszczoną przez wojennych uciekinierów Ostoję. Marysia i Włodek nie pozwalają; chcą aby służył on polskiej młodzieży. Tak też się staje.

W 1949 roku Ostoja zostaje wydzierżawiona KUL-owi. Ostoję odwiedzają goście z Lublina. Po 3 latach Katolicki Uniwersytet Lubelski rezygnuje z tej z dzierżawy.

W 1957 roku pani Jadwiga Okońska przekazuje Ostoję komuś niezwykłemu - Księdzu Prymasowi Stefanowi Wyszyńskiemu. Ksiądz Prymas staje się dzierżawcą- użytkownikiem Ostoi. Błogosławi on pracy apostolskiej z młodzieżą i jest duchowym opiekunem tych, które tam pracują.

W 1969 roku do Ostoi na stałe przyjeżdża Róża Siemieńska. Swą „misję” zaczyna od wędrowania po górach z młodymi miłośnikami przyrody. Przyjmuje wielu gości z Polski i z zagranicy. Zawsze pełna wigoru i humoru czaruje swymi opowieściami mieszkańców Ostoi.

W roku 1973 Ostoi grozi zamknięcie. Pani Róża wyrusza do Warszawy po pomoc do Prymasa. Ksiądz Prymas nie może przydzielić architekta ale obiecuje wsparcie finansowe. I tak za sprawą tej pomocy oraz cudownej opieki Św. Józefa (jak twierdzi ciocia Róża) rozpoczyna się wielki remont i przebudowa starego budynku Ostoi. Prace budowlane trwają nieprzerwanie przez około 9 lat.

Wykonuje je i nadzoruje w głównej mierze architekt - Stanisław Pospieszalski.

10 maja 1978 roku - jak głosi napis przed wejściem do kaplicy - Prymas Wyszyński przyjeżdża osobiście, aby poświęcić Ostoję i znajdującą się wewnątrz małą kaplicę pod wezwaniem Jasnogórskiej Matki Kościoła. Podczas Mszy św. wygłasza piękne słowa:

(...)Dom ten poświęcony jest w szczególny sposób Matce Chrystusowej, Pani Jasnogórskiej, bo Ona stworzyła właściwą atmosferę wytchnienia dla swojego Syna, gdy wracał umęczony ze swoich apostolskich, ewangelicznych dróg. Niech Jej spokojne Oblicze, niech Jej życzliwe oczy, niech wyczuwane w Niej uczucie macierzyńskie, niech wszystkim przynosi wewnętrzne uciszenie, które jest prawdziwym wyzwoleniem Dzieci Bożych. Pozdrawiam was, najmilsze dzieci Boże słowami Chrystusa: Pokój wam!”

Od tego momentu jeszcze bardziej Ostoja jest miejscem serdecznych spotkań gości z całego kraju i z zagranicy. Drzwi Ostoi otwarte są dla rodzin z dziećmi, które pragną wypocząć w urokliwym mieście, jakim jest Krynica- Zdrój. Swoje miejsce i drugi dom znajdują tu również aktywni seniorzy oraz różne grupy parafialne. Niektórzy goście szczególnie zaprzyjaźnieni z Ostoją współtworzą „Krąg Przyjaciół Ostoi”. Są oni dobrymi ambasadorami tego miejsca oraz duchowym i materialnym wsparciem w rożnych inicjatywach m.in. w modlitwie o beatyfikację Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego, rekolekcjach tematycznych i kolejnych niezbędnych remontach na terenie całego Ośrodka.

 

Script logo